Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Home Over Jan Houben Koninklijke Marine <> Boogschieten Hr. Ms. Callenburgh Opschool - Den Helder Hr. Ms. Pieter Florisz Hr. Ms. Witte de With Hr. Ms. De Ruyter Hr. Ms. De Ruyter 1991 Wedstrijdkalender Wedstrijdkalender aanmeldingen Wedstrijdkalender kopie Wedstrijdverslagen januari - mei 2016 juni - augustus 2016 september 2016 oktober - december 2016 januari - maart 2017 april - mei 2017 juni - juli 2017 augustus - oktober 2017 januari - juni 2018 juli - december 2018 januari - mei 2019 juni - 'heden' 2019 Contact Wedstrijden Concept Veldschutters - Barebow Veldschutters - Compound Veldschutters - Longbow Veldschutters - Recurve Uitslagen Uitnodigingen 3 en 4 jaugustus 2019 - 3D - Reuver 31 augustus 2019 - Veld - Someren 28 en 29 september 2019 - 3D - Cadier en Keer 27 oktober 2019 - 3D - Aarle-Rixtel 

Hr. Ms. De Ruyter

Koninklijke Marine <> Boogschieten

Hr. Ms. De Ruyter (F806)27 november 1989 - 20 januari 1992

Newcastle upon Tyne - Engeland, 24 en 25 februari 1990 Aan boord van het fregat Hr. Ms. De Ruyter breng ik van 23 tot 26 februari 1990 een bezoek aan Newcastle upon Tyne. Zaterdagavond om zeven uur word ik opgehaald door George McGowan van de "Killingworth Archers". Na het wederzijds voorstellen, rijden we samen naar zijn huis, waar ik kennis maak met zijn vrouw Edna. Na het kennismakingspraatje aan tafel. Edna heeft een maaltijd gereed. Na de maaltijd in de auto naar de sporthal, waar een twintigtal schutters aanwezig zijn.Er wordt deze avond een "Portsmouth-round" geschoten. Het is zeer ontspannen schieten en erg gezellig. De score valt wel mee. Ik moet genoegen nemen met 535 punten.Zondagmiddag word ik weer door George opgehaald. Richard Verhagen heeft mij enthousiast horen vertellen over het boogschieten en hij heeft geen plannen voor de zondagmiddag. Hij vraagt of hij mee kan: dat is geen probleem. In een gang aan de zijkant van de sporthal staan twee doelen opgesteld. Het zijn eigenlijk traininguren voor de jeugdschutters, maar er schieten ook volwassenen mee. Het wordt weer gezellig en zo heb ik het weekend in Newcastle upon Tyne sportief doorgebracht.===========================================================================================================

Antwerpen - België, 4 - 7 mei 1990Van 4 tot 7 mei 1990 lig ik met het fregat Hr. Ms. De Ruyter afgemeerd aan de Scheldekade in de haven van Antwerpen. Vrijdagavond 4 mei krijg ik bezoek. Nadat de Nederlandse vlag in verband met de Dodenherdenking halfstok is gehesen, komen Jacky Buelens en Mimi de Graeve, de twee zonen van Mimi, Jozef Genyn en Herlinda Pintjens, en een vriend van beiden aan boord. Ih heb ze uitgenodigd om het schip te bekijken en een biertje te komen drinken. We, Richard Verhagen en ik, hebben onze gasten het hele schip van voor naar achteren en van boven naar beneden laten zien. In de 'Gouden Bal' wordt het na de rondleiding erg gezellig. Om half één verlaten de laatste gasten het schip.Zaterdagavond mag ik weer als gastheer optreden. Nu zijn Charles van Everbroeck, Roos Timmermans en Sven, zoon van Charles, met zijn vrouw de gasten. Ook zij hebben een rondleiding gehad, maar zij kunnen niet zo lang aan boord blijven. Rond de klok van negen verlaten zij het schip.Zondag is het voor Richard Verhagen en ondergetekende vroeg 'overal'. Het tenue is niet militair maar wit. Om acht uur worden wij opgehaald door Jozef en Herlinda. We verlaten Antwerpen en zijn op weg naar Hombeek, een dorpje bij Mechelen.De vereniging van Jozef en Herlinda - K.J.S.S. Mechelen - organiseert een FITA-ronde, namelijk de "Memorial Freddy van Overtvelt". Freddy van Overtvelt was lid/schutter van K.J.S.S. Mechelen, die tijdens de stormnacht van 25 op 26 januari 1990 overleed, toen het clublokaal door de storm instortte. Ondanks het feit dat er in Trier een field-ronde van het vijflandentoernooi wordt geschoten, zijn veel Belgische veldschutters niet in Trier maar bij K.J.S.S.Mechelen. Deze FITA-ronde wordt door hen gebruikt als training voor een wedstrijd in Rome. Zo wordt deze wedstrijd een wedstrijd met veel punten.Niet door Richard en mij. Richard mist gewoon veel punten vanwege te weinig/geen training. Ik zelf heb weinig punten geschoten, omdat ik na lange tijd de longbow maar eens heb gepakt. Weinig punten maar wel veel plezier.Na de wedstrijd zijn de prijzen uitgereikt door de ouders van Freddy van Overtvelt - Respect !!!Daar ik de FITA met mijn longbow heb geschoten, heeft Mimi voor mij een prijs opgehaald. Elke prijswinnaar heeft een beker gekregen, maar ik krijg als 'veldschutter' voor mijn prestatie een uiltje.Richard en ik worden, nadat alles is opgeruimd, door Jozef en Herlinda weer terug gebracht naar De Ruyter. ===========================================================================================================

Bergen - Noorwegen, 1 - 5 juni 1990 Van 1 tot 5 juni 1990 breng ik met het fregat Hr. Ms. De Ruyter een bezoek aan Bergen. Handboogschieten is in Noorwegen een populaire sport, maar niet in de zomermaanden wanneer de Noor vakantie heeft. Tijdens eerdere briefwisselingen heb ik vernomen dat gedurende de periode dat de "De Ruyter" in Bergen ligt de boogschutters van de "Bergen Bueskyttere" niet in Bergen zullen zijn, maar op het land in hun zomerhuisjes. Er kan dus niet bij de "Bergen Bueskyttere" worden geschoten. Dan maar op het vliegdek. Op een stramitplaat van 80 x 80 cm wordt een met poetslappen gevulde doos van 40 x 40 cm, bevestigd. Deze dient als doel waarop vanaf circa 18 meter prima op geschoten kan worden. Veel bemanningsleden maken voor het eerst kennis met de handboogsport.===========================================================================================================

Göteborg - Zweden, 8 - 11 juni 1990 Van 8 tot 11 juni 1990 breng ik met het fregat Hr. Ms. De Ruyter een bezoek aan Göteborg. Voor de reis naar de Oostzee schrijf ik een brief naar de "Svenska Bagskytteforbundet" met de vraag of er in Göteborg een handboogvereniging is. In het antwoord vind ik een lijst met maar liefst 14 verenigingen in en rondom Göteborg. Ik besluit een brief te schrijven naar de "Göteborg BK", een vereniging met circa 80 leden en een field-parcours. Twee weken voor vertrek nog steeds geen antwoord. Dan maar een telefoontje naar Zweden. De eerste persoon die ik aan de lijn krijg verstaat geen Engels en/of Duits. De volgende, Magnar Ervik, spreekt vloeiend Engels. Ik vertel hem wie ik ben en wat wij, Richard Verhagen en ondergetekende, zouden willen. Hij heet ons bij voorbaat al van harte welkom en zegt dt ik na binnenkomst in Göteborg nogmaals moet bellen voor het maken van defenitieve afspraken.Aangekomen in Göteborg bel ik hem op. Hij heeft eigenlijk weinig tijd, omdat hij de volgende dag op vakantie gaat, maar hij is genegen om ons naar het schietterrein te brengen.Om 18:00 uur worden Richard en ik opgehaald en rijden om de stad naar het schietveld. Na een rondleiding (clublokaal en field-parcours) laat hij ons alleen. Vlak voordat hij weg rijdt, vertelt hij ons hoe we weeer terug naar het schip kunnen komen.Het clublokaal is natuurlijk gesloten, maar we mogen gebruik maken van het veld en het field-parcours. De bogen worden uitgepakt en er kan geschoten worden. We schieten beiden 'free-style'. Omstreeks half negen zijn we uitgeschoten en pakken de boogspullen weer in. Ineens zien we de rode Volvo van Magnar Ervik er weer aankomen. Hij haalt ons toch weer op om ons terug te brengen naar het schip. Bij De Ruyter nodigen we hem nog uit om even aan boord te komen, maar helaas geen tijd. Hij gaat snel weer nar huis.Het boogschieten van afgelopen vrijdag is als geslaagd ervaren. Zondag moeten we dat nog maar eens een keer doen.De 'Task Group' heeft een busje gehuurd, die gereden wordt door een door een schip wordt aangewezen chauffeur. Normaal pendelt het busje tussen de schepen en de binnenstad, maar je kunt ook inschrijven voor ritten. Zo bestellen wij het busje voor 14:00 uur naar het schietterrein en voor 17:00 uur weer terug naar het schip. De rit van 17:00 uur wordt later gecombineerd met een rit naar het vliegveld. Dit komt goed uit want het schietterrein ligt op weg naar het vliegveld.Guus Janssen is onze chauffeur. Ondanks dat we er al een keer zijn geweest, rijden we toch verkeerd, zodat we de weg naar het schietveld moeten vragen. Uiteindelijk komen we er toch. Richard schiet weer 'free-style' en ik heb mijn longbow meegenomen. Het is erg warm enzijn daardoor snel uitgeschoten. In het verlengde van de schietbaan is een golfclub en deze heeft een kantine. We besluiten maar een te gaan kijken. De golfers kijken ons wel raar aan, maar zeggen geen woord. We nuttigen een drankje en wachtenop het busje. De komt eerder dan verwacht. De chauffeur weet niets van onze escapade naar het golfclubhuis, dus sprint Richard richting busje, want wij willen wel mee. Jaap Roes, de fotograaf, heeft ons gezien, dus geen paniek.De boogspullen worden ingeladen en we vertrekken naar het vliegveld om een fotografe en een kunstenaar/schilder op te halen. In de aankomsthal vernemen we dat het vliegtuig flink vertraging heeft. Er wordt beslist niet te wachten en terug te gaan naar het schip. Richard en ik hebben fijn geschoten in Göteborg.===========================================================================================================

Gdynia - Polen, 15 - 18 juni 1990Van 15 tot 18 juni 1990 breng ik met fregat Hr. Ms. De Ruyter een bezoek aan Gdynia. Net als voor Göteborg heb ik ook een brief geschreven naar de "Federation Polonaise De Tir A L'Arc" in Warschau met de vraag of er in Gdansk een handboogvereniging is. Een paar weken later ontvang ik van de vereniging in Gdansk een brief. Ik ben van harte welkom om bij hen te komen schieten.Gedurende de reis naar Gdynia is de gehele bemanning gebriefd door de Marine Inlichtingen Dienst in verband met de bezoeken aan Gdynia en Leningrad. Door deze briefing gaan Richard en ik een praatje maken met de MARID over boogschieten in Gdansk en Leningrad.In het kort komt het hier op neer dat Richard in verband met zijn dienstvak niet mag schieten: niet in Gdansk en niet in Leningrad.Zelf krijg ik te horen dat ik niet mag schieten in Leningrad en dat ze het eigenlijk ook niet graag zien dat ik dat doe in Gdansk.Kort na binnenkomst in Gdynia staat er een Pool voor mij aan de valreep. Het is Tadeusz Smierzchalski, de voorzitter van de vereniging in Gdansk. Ik vertel hem dat ik niet mag schieten. Hij vindt dit erg jammer, maar wil toch graag hebben dat ik mee ga om het schietterrein te bekijken. Dit kan ik niet weigeren, echter ik kan niet gelijk met hem mee, omdat er nog werkzaamheden zijn aan boord. We spreken af dat hij mij om zes uur komt halen.Op dat tijdstip is Tadeusz er weer met zijn kleine Fiat-Polska. We rijden door Gdynia en Sopot naar Gdansk. De accommodatie van de vereniging is geweldig. Ik begrijp waarom hij dat aan mij wil laten zien. Vooral door geld van de scheepswerven heeft hij het kunnen realiseren. Op het veld staan 50 doelen van 122 cm diameter. Achter de schietlijn is een ruimte overdekt en er zijn over de gehele breedte 21 appartementjes met tafel, stoelen en twee of drie bedden. Deze appartementjes worden gebruikt tijdens wedstrijden. Schutters kunnen daar gebruik van maken, waarbij gehandicapte schutters voorrang krijgen. Naast het veld staat een gebouw dat Tadeusz met gelden van de scheepswerven heeft veranderd in een soort sporthotel. Er zijn kamers voor schutters en luxeusere kamers voor trainers. Zijn volgende plan is een ruimte te veranderen in een fitness-lokaal. Tijdens een kop koffie met gebak hebben we gesproken over de handboogsport in het algemeen en boogschieten in Polen en Nederland. Hij is zelf een paar keer in Nederland geweest als bondscoach van het Poolse nationale team.Na de koffie rijden we nog even naar de binnenstad van Gdansk waar we even rondwandelen. Daarna brengt hij mij weer terug naar het schip. Ik neem daar hartelijk afscheid van Tadeusz.Het wordt tijd dat de tegenstellingen tussen het Warschau Pact en de NAVO verdwijnen.===========================================================================================================

Helsinki - Finland, 26 - 28 juni 1990Van 26 tot 28 juni 1990 breng ik met het fregat Hr. Ms. De Ruyter een bezoek aan Helsinki. Van de "Finlands Bagskytteforbund" hebben wij toestemming gekregen om, via Käti, te schieten. Na het aansluiten van de telefoon aan boord, probeer ik contact op te nemen met Käti, maar geen succes, niemand neemt op. Dan maar op goed geluk naar de schietbaan. Lopen naar de schietbaan is te ver, want de afstand naar de schietbaan is cira 6 km en dan wordt een schietkoffer toch zwaar. Met veel geluk bemachtigen we een taxi die ons voor 50 Finse marken (f 23,-) naar de plaats van bestemming brengt. Op de schietbaan hebben we gevraagd of Käti aanwezig is, maar nee, niet aanwezig.We pakken onze bogen uit de koffer en schieten op diverse afstanden. Later op de avond maken we kennis met Kari Saarinen. Een babbeltje, en we hebben vervoer terug naar De Ruyter.Bij het schip nodigen we hem uit een biertje aan boord te komen drinken. In de Gouden Bal spreken we verder over boogschieten. Vlak voordat hij weer naar huis gaat, nodigt hij ons uit. Hij zal ons de volgende dag om 18:00 uur weer ophalen om te schieten.Om zes uur de volgende dag staat Kari Saarinen met zijn auto bij de valreep. Richard Verhagen en ik stappen in en tesamen rijden we naar het schietterrein. Het is er niet druk, maar we zijn ook niet alleen. Kari schiet met een compound, Richard free-style en ik met mijn longbow, op een afstand van 50 meter.Een paar doelen verderop staat een kruisboogschutter. We hebben met z'n drieën met veel bewondering staan kijken. De kruisboogschutter schiet met een zelf gebouwde kruisboog van 95 lbs op een afstand van 65 meter helemaal niet onaardig. De meeste pijlen treffen in het geel van een 60 cm blazoen.Vlak voordat we stoppen met boogschieten, wordt er een wedstrijd geschoten: 3 x 5 pijlen op 50 meter. Aangezien ik met een longbow schiet, mag ik 3 x 10 pijlen schieten. Kari wint deze wedstrijd met 1 punt verschil van Richard. Ondanks mijn 10 pijlen per beurt heb ik niet van hen kunnen winnen.Na deze wedstrijd worden de spullen ingepakt. Kari heeft ons weer terug gebracht naar het schip, maar niet rechtstreeks. We hebben eerst een 'sightseeing trip' gehad. Hij heeft ons een paar mooie stukjes van Helsinki laten zien. Aan boord hebben we nog een paar biertjes gedronken en hebben daarna afscheid genomen van Kari Saarinen.Twee dagen Helsinki - twee dagen schieten - niet slecht.===========================================================================================================

Plymouth - Engeland, 9 september 1990 Van 7 tot 10 september 1990 lig ik met het fregat Hr. Ms. De Ruyter afgemeerd in de haven van Plymouth. Zondagmorgen worden Richard Verhagen en ik door Margaret en Michael Byrnes opgehaald. Samen rijden we naar een bevriende handboogclub, de "Exmoor Archers" in North Molton, net ten zuiden van Exmoor National Park. Daar schieten we onderling op een ontspannen manier een wedstrijd. Na schieten met pijl en boog hebben we de kans gekregen om ook met een ander wapen te schieten, namelijk een kruisboog. Een leuke ervaring.===========================================================================================================



Jan Houben - Handboogsport